Η νέα ασφαλιστική πρόταση της κυβέρνησης σύμφωνα με τον Εμπορικό Σύλλογο Λιβαδειάς θα πρέπει να στηρίζεται «στις έννοιες της ενιαίας αντίληψης και της κοινωνικής δικαιοσύνης» και να αποτελεί «μία συνολική απάντηση στα προβλήματα βιωσιμότητας και ανταποδοτικότητας του ασφαλιστικού συστήματος χωρίς αποσπασματικές τακτικές παραχώρησης εξαιρέσεων σε συγκεκριμένες κατηγορίες, επαναλαμβάνοντας τις κακές πρακτικές και το κυριότερο την κακή νοοτροπία του παρελθόντος».
Αντίθετα όμως σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας μέχρι σήμερα «ο «γόρδιος δεσμός» του ασφαλιστικού εξακολουθεί να μοιάζει δυσεπίλυτος και να δημιουργεί σωρευμένη ανασφάλεια και αναταραχή στην αγορά και στην κοινωνία, οι επώδυνες ρυθμίσεις για τη μεσαία τάξη αναπαράγουν, δυστυχώς, το πρόβλημα με τους όρους του παρελθόντος, τροφοδοτούν εκ νέου τη συνθήκη της ύφεσης και επιτείνουν το διαμορφούμενο αδιέξοδο».
Το ασφαλιστικό όπως υπογραμμίζει ο Ε.Σ. Λιβαδειάς «συνιστά μείζον εθνικό ζήτημα, που πρέπει να αντιμετωπισθεί έγκαιρα, με γνώση, συναίνεση, υπεύθυνη στάση και με σεβασμό στη διαδοχή και αλληλεγγύη των γενεών, ενώ απαιτεί τη συνδρομή, ενότητα και τη συμμετοχή όλου του επιχειρηματικού, αγροτικού και επιστημονικού κόσμου της Χώρας για την επίλυσή του».
Ο Εμπορικός Σύλλογος με σχετική ανακοίνωσή του δηλώνει ξεκάθαρα την αντίθεσή του «στη δεδομένη μορφή του ασφαλιστικού σχεδίου» και «στον αυθαίρετο υπολογισμό του ανώτατου ορίου των εισφορών των ελευθέρων επαγγελματιών». Δηλώνουμε επίσης και την απογοήτευσή «για τον επιχειρούμενο διαχωρισμό των εργασιακών ομάδων σε επιστημονικές, αγροτικές και επαγγελματικές που δημιουργούν αχρείαστους κοινωνικούς αυτοματισμούς».
Επισημαίνει ακόμα οτι οι μικρομεσαίοι έμποροι επιμένουν «στην ορθολογική κλιμάκωση, από τον υπερβολικό δεκαπλασιασμό, ενώ δεν κρύβουμε τον φόβο μας για την πρόχειρη μεθόδευση των εξαιρέσεων».
Τονίζει δε πως «δεν πάει άλλο», η εκάστοτε κυβέρνηση «να εξισώνει τον ελεύθερο επαγγελματία με φοροκλέπτη και εισφοροδιαφυγέα», να μην αποτελεί προτεραιότητα για την κυβέρνηση «η δημιουργία ενός δίκαιου ασφαλιστικού συστήματος που να βασίζεται στις αρχές της ανταποδοτικότητας και τις δίκαιης κατανομής των βαρών» και κάνει λόγο για προσπάθεια της κυβέρνησης να συνδέσει «την ανικανότητας καταβολής συντάξεων με την εμφανή αδυναμία πληρωμής ασφαλιστικών πληρωμών των εν ενεργεία ασφαλισμένων».
Την ίδια στιγμή σημειώνεται «κατασπατάληση δημόσιου χρήματος με διορισμούς κομματικού στρατού του εκάστοτε κυβερνητικού κόμματος», προσπάθεια για «δρομολόγηση βίαιου ξεριζωμού των αυτοαπασχολούμενων εμπόρων, επιστημόνων αγροτών» και «να μην διασφαλίζεται η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος λόγω ανικανότητας της εκάστοτε κυβέρνησης».
