Διαβάζοντας κανείς το δελτίο Τύπου της παράταξης του
υποψήφιου δημάρχου Αλιάρτου – Θεσπιέων Γιώργου Αραπίτσα που αναρτήθηκε στα blogs και
αφορούσε στην πρώτη του δημόσια ανοιχτή εκδήλωση κατά τη διάρκεια της οποίας
παρουσιάστηκαν οι κατευθύνεις και ορισμένοι υποψήφιοι σύμβουλοι τα συναισθήματα
είναι ανάμικτα. Ωστόσο αυτό που στο τέλος κυριαρχεί σε έναν
συνειδητοποιημένο δημότη, πολίτη είναι αυτό της θλίψης αφού παρά τα 8 χρόνια
θητείας ως Αντιδήμαρχος δείχνει ακόμα να «ψάχνει» και να «ψάχνεται» ορμώμενος
από φιλοδοξία αφού είναι ξεκάθαρη η έλλειψη οράματος.
«Δεσμευόμαστε ότι θα λέμε ΝΑΙ σε όσα ξέρουμε ότι γίνονται, αλλά για όσα δεν είμαστε σίγουροι δεν θα σας τα υποσχεθούμε», είπε μεταξύ άλλων. Σοβαρά; Αυτό έλειπε να δεσμευόταν ότι θα λέει… ψέματα!
Δεσμεύτηκε επίσης ότι θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί όλα τα
προγράμματα και τις χρηματοδοτικές πηγές με στόχο καλύτερες συνθήκες για τον
δημότη και παρουσίασε τους βασικούς άξονες που αφορούν στην καθημερινότητα, την
πρόνοια, την διαχείριση, τον πολιτισμό και την ανάπτυξη.
Δε νομίζω να υπάρχει κανείς που να διαφωνεί σε αυτά. Το
ζήτημα είναι πως θα υπάρξουν τα επιθυμητά αποτελέσματα διότι και ο πιο αφελής
γνωρίζει πλέον ότι «μαγικό ραβδί» δεν υπάρχει και ούτε όλα λύονται με «ένα νόμο
και ένα άρθρο». Όποιος το λέει αυτό λέει ψέματα. Όλοι πλέον ξέρουν ότι
απαιτείται όραμα, συγκεκριμένες θέσεις και σχέδιο. Κάτι τέτοιο όμως δεν φάνηκε.
Το μόνο που φάνηκε ήταν ότι θέλει να γίνει δήμαρχος, αυτό όμως αφορά τον ίδιο
και όχι τους δημότες τους οποίους αφορά ο Δήμος.
Φυσικά από τον επικεφαλής του συνδυασμού «Πρώτα ο δημότης»
ακούστηκε και το κοινότυπο ότι στόχος είναι «Ένας δήμος κοντά στον πολίτη», σα
να λέει ότι στόχος του τα προηγούμενα χρόνια ήταν άλλος.
Ο «πήχης» λοιπόν δεν μπήκε ψηλά τοποθετήθηκε στο «πάτωμα».
Γι΄ αυτό και η θλίψη. Ο «πήχης» πρέπει να μπαίνει ψηλά και ας τον χτυπάμε και
ας πέφτει, έτσι μόνο θα πηγαίνουμε ψηλότερα. Το να τον ρίχνουμε στο «πάτωμα»
και να περνάμε από πάνω του με κωλοτούμπες και πανηγυρίζοντας δεν προσφέρει
τίποτα και σίγουρα δεν δίνει καμία προοπτική για ένα καλύτερο αύριο.
Θα μου πείτε «γιατί, η παρούσα δημοτική αρχή έχει όραμα;». Ναι
έχει! Το λέω αυτό έχοντας (πρώτος, όχι μόνος) ασκήσει στην δημοτική αρχή του
Γιώργου Ντασιώτη πολύ έντονη κριτική από την πρώτη μέρα. Όταν άλλοι που σήμερα
βάζουν… πρώτα τον δημότη έκαναν τον «κινέζο», όταν ο ίδιος ο δήμαρχος προς
τιμήν του δέχθηκε κάποια λάθη και μάλιστα τα διόρθωσε. Ωστόσο δεν μπορώ να μην
του αναγνωρίσω ότι πέρα από την καθημερινότητα είχε και έχει όραμα. Δεν είναι
του παρόντος και δεν θα μακρηγορήσω. Δεν μπορώ όμως να μην του αναγνωρίσω για
παράδειγμα ότι αγωνίζεται με θετικά μέχρι στιγμής αποτελέσματα να μπει ο δήμος
έστω σε κάποια «γωνίτσα» του χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Νέοι άνθρωποι,
ιδέες, αντιλήψεις, πολισμός! Όταν για
άλλους αυτό ήταν και είναι… αδιανόητο. Καλή η καθημερινότητα ωστόσο το όραμα
κάνει την διαφορά ειδικά στις μέρες μας, στις μέρες της κρίσης.
Και επειδή δεν θέλω να θεωρηθεί ότι διεκδικώ την «πατρότητα»
της κριτικής, (άλλωστε όπως είπα ήμουν ο πρώτος, όχι ο μόνος) κριτική τα
προηγούμενα χρόνια άσκησε αλλά και ασκεί στη δημοτική αρχή έντονα η «Λαϊκή
Συσπείρωση» και μάλιστα με αξιοσημείωτα αποτελέσματα αποτελώντας τον πυλώνα
όπου βασίστηκαν τα λαϊκά στρώματα. Εδώ θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ και
στην υποψηφιότητα του Γιώργου Μπούτσικου που ως επικεφαλής της «Λαϊκής
Συσπείρωσης» και υποψήφιος δήμαρχος κάνει την διαφορά. Πρόκειται για μια
πραγματικά ξεχωριστή φωνή, μια διαφορετική πρόταση που πρέπει να αναγνωρίσουμε
ότι υπάρχει, είτε συμφωνούμε με αυτή είτε διαφωνούμε.
Καταλήγοντας για να μην αδικήσω κανέναν, υπάρχει στον Δήμο
Αλιάρτου – Θεσπιέων ακόμα μια υποψηφιότητα. Μια νέα επιστήμονας η Ελένη
Καλπούζου διεκδικεί το δήμο ως υποψήφια Δήμαρχος με βασικό στόχο την χάραξη
μιας νέας πορείας, «βασισμένης στην διαφάνεια, στην όρεξη για δουλειά, στην
δημιουργικότητα, στην αγάπη για τα παιδιά μας και τον τόπο μας».
Γ.ΜΠΑΡ.
